|
VERSLAG REIS naar
CONGO
Bram Krol, juli/aug. 2010
Opnieuw zijn velen tot geloof gekomen, of gaven de wens
daartoe te kennen, in totaal 5470 mensen. Ze waren bijna niet te tellen tijdens
de laatste evangelisatiecampagnes in de Bandunduprovincie. Mijn cijfers liggen
bijna altijd lager dan die van de andere teamleden. Ik tel voorzichtig. De
kinderen tellen we pas mee vanaf een jaar of twaalf. En de duizenden andere? God
kent hun hart. Het aantal bezoekers van de campagnes schommelde tussen de 1800
en 4500, met een gemiddelde van meer dan 2600. We hadden de hulp van dezelfde
evangelisatiemuziekgroep uit Kikwit die ons een jaar eerder ook heeft geholpen.
De campagneplaatsen Kalo (50.000 inw.), Piopio (20.000 inw.),
Panu-cité (116.000 inw.) en Eolo (18.000 inw.) hebben een aanzienlijke
verandering ondergaan in hun geestelijke leven. Deze plaatsen liggen tussen de
grote steden Kikwit en Bandundu, wat naar het oosten aan of bij de Kasaïrivier.
Nog nooit werden daar dergelijke evangelisatiecampagnes gehouden. In dat hele
gebied rukt het animisme op. Vooral de Rooms Katholieke Kerk is op haar retour.
Het gebied is moeilijk te bereiken, omdat de zandwegen zwaar geërodeerd zijn.
Naar Eolo moesten we per grote kano met buitenboordmotor, omdat de brug was
ingestort.
Doordat we een grote gift voor de aankoop van Bijbels
kregen (15.000 euro!), konden we uit al die plaatsen grote bestellingen voor
Bijbels meenemen. Verder heeft ds. Richard Mayoko de eerste lessen voor de
nazorgwerkers gegeven. Een boekje om hen te instrueren had ik uit Nepal kunnen
meenemen, waar het was gedrukt. Het werd met groot enthousiasme ontvangen. Ook
is inmiddels in Nepal een nazorgbrochure gedrukt (die we dezer dagen kunnen
doorsturen naar Congo, waar men er met ongeduld op wacht.) Over twee of drie
weken hopen Richard en ds. Bernardin Luswa, onze directeur, te vertrekken voor
verdere nazorg naar de plaatsen van onze campagnes.
Op de zondagen heb ik gepreekt in een aantal kerken, nl. in
Piopio (Bapt.) met 450 bezoekers, in Panu-cité in de Pinkstergemeente met 300
bezoekers, in Kikwit in de pinkstergemeente van onze directeur in Congo, ds.
Luswa, met 250 bezoekers en in de onafhankelijke gemeente van de uitgetreden
priester Kopa met 725 bezoekers. Sluitstuk waren samenkomsten in Mbuji Mayi
(hoofdstad van de provincie Oost-Kasaï). Een kort woord tijdens een dienst van
een grote Pinkstergemeente (2000 bezoekers) en ook tijdens een
evangelisatiecampagne van die kerk met 5000 bezoekers, en een preek tijdens een
massale openlucht bijeenkomst van de kerk die ons had uitgenodigd met 8000
bezoekers. De daaraan voorafgaande vier dagen sprak ik in diezelfde gemeenschap
op verschillende plaatsen met 3x tussen de 1000 en 2000 bezoekers, en de
zaterdag voor alle predikanten en evangelisten van die gemeenschap met hun
vrouwen (250 mensen) en voor de jeugdleiders (400 mensen).
In Kikwit heeft ds. Kopa inmiddels alle geluidsapparatuur
en muziekinstrumenten, waarvoor hij een gift uit Nederland had gekregen,
aangeschaft. Hij heeft er een eerste vierdaagse evangelisatiecampagne mee
gehouden, ondanks heftige tegenwerking van het bisdom. Daar kwamen vele
duizenden op af. 350 mensen kwamen tot geloof en gaven zich op voor nazorg door
de gemeenten van Kopa, die als naam hebben gekozen: Lichaam van Christus. Ze
zijn te vinden in Kikwit (3x), Kinshasa en Bandundu-stad en groeien snel. Wij
konden onze onkosten voor de campagnes beperken, doordat we zijn geluidsboxen
mochten gebruiken.
Na de campagnes reisden Luswa en ik door naar Mbuji Mayi,
wel genoemd de hoofdstad van de diamant, met een miljoen inwoners. We werden
daar ontvangen door de synodevoorzitter (dr. Tsiteya) van de Evangelische Kerk
van de Getuigen van Christus, een buiten de zending om tot stand gekomen, écht
Afrikaanse gemeenschap met meer dan 600.000 leden en kinderen. Dit keer geen
vragen of ik wel ‘recht in de leer’ was, zoals de eerste keer. Door slechte
ervaringen met westerlingen zijn ze enorm op hun hoede. Het was een vreugdevol
weerzien, en we konden goed samenwerken. Het enthousiasme was groot. Wat me
opviel was dat honderden mensen nog hele stukken van mijn toespraken uit 2002
kenden (over dat bijzondere bezoek gaat De bulldozer van een opwekking).
Ook dit keer maakten honderden zorgvuldig aantekeningen. Een toespraak bij zulke
bijzondere gelegenheden mág niet korter zijn dan een uur, maar een half uurtje
langer wordt bijzonder op prijs gesteld… Bij alle samenkomsten was het
voltallige moderamen van de synode aanwezig. In ds. Jean de Dieu Bayembi hebben
we een goede toekomstige medewerker gevonden. Hij is al begonnen twee van onze
brochures in het Chiluba (de taal van de Kasaï-provincies) te vertalen.
Ik kon ook uitgebreid spreken met ds. Kabalu en zijn naaste
medewerker, synodevoorzitter van de Evangelische Pinkstergemeenten van Congo,
met een aanhang van meer dan 3 miljoen mensen. Er zijn open deuren voor ons in
de Kasaï. Ds. Kabalu heeft in 4 jaar 500 nieuwe gemeenten gesticht, door een
systematische en zeer doordachte aanpak van het evangelisatiewerk. Dat heeft hij
afgekeken van de kerk van de ‘Getuigen’, die zich nu op haar beurt weer door hem
laten inspireren. O ja, verder ben ik nog enkele malen in Mbuji Mayi op radio en
t.v. geweest.
Op de terugreis nog twee volle dagen Kinshasa, waar ik
logeerde bij de voorzitter van onze stichting in Afrika, ds. Emanuel Kindia. Er
moest van allerlei geregeld worden i.v.m. een kantoor en dergelijk. O.a. hielden
we een lange bestuursvergadering van de Stichting Africe (Afrique Croissance
de l’Eglise). Alleen papa Sola ontbrak; hij was in Chicago voor een
conferentie van de Willow Creek Church. Verder heb ik ds. Bolanzow opgezocht, de
voorzitter van de zendingsdeputaten van de Presbyteriaanse Kerk, die veel onder
de pygmeeën werkt, en had ik contact met ds. François Mufokoto, een oude vriend
van ons werk, met wie ik samen een brochure hoop te schrijven over huisbezoek.
O ja, ik was een beetje ziek. Nadat ik vele kilo’s was
afgevallen, omdat ik bijna niets meer at, ben ik naar een medische post gegaan,
waar een amoebeninfectie in de darmen werd geconstateerd. Die beesten hadden
mijn hele darmgestel geblokkeerd. De medicijnen joegen de amoeben weg en mijn
hart sloeg ervan op hol. Veel heb ik er niet van geleden, maar dat had anders
kunnen zijn.
Dit werk is buitengewoon. In zes jaar hebben we de bekering
(of wens daartoe) gezien van ruim meer dan 140.000 mensen! Tallozen volgen
Bijbelstudies, en in elke plaats waar we geweest zijn is er een goede
samenwerking tussen de diverse protestantse gemeenschappen ontstaan. Het kost
wel een paar centen – maar voor minder dan een derde van de kosten van één
zendeling vanuit Nederland kunnen we een groot werk runnen, met nu al 10 kundige
medewerkers (5x fulltime, 5x parttime) en een enorme invloed. Dit werk moét
doorgaan! We beïnvloeden hele denominaties, onze boeken worden stukgelezen door
theologiestudenten en predikanten, honderden Bijbelgroepen worden elk jaar op
nieuw gestart en lokale kerken beginnen hun verantwoordelijkheid te nemen voor
evangelisatie in afgelegen streken.
Bram Krol
23-08-2010
|
