|
VERSLAG van de reis van
Bram Krol naar de DEM. REP. CONGO, jan./febr. 2010
Algemeen
 Veel
tijd moest dit keer worden besteed aan vergaderingen. Eerst teamvergaderingen
over de inhoud en doelen van ons werk en daarna intensieve planningssessies. Een
cursus Gemeentegroei voor a.s. docenten, en veel vergaderingen t.b.v. de nieuwe
statuten en het huishoudelijke reglement van Africe. Verder ook de
samenwerkingsovereenkomst tussen Facilite (Ndl.) en Africe (Congo). Gelukkig
zijn we met al die zaken (bijna) klaar. Dat alles is niet zo interessant voor
buitenstaanders, maar het is een zegen dat alles naar behoren is verlopen. Dat
geeft een goede basis om door te gaan.
Het was de warme tijd en dit keer zelfs extreem
warm. Ook de Congolezen leden eronder. Vaak bracht de nacht pas tegen een uur of
4, 5, een klein beetje verkoeling. Dat zijn van die nachten waarin slapen
overgaat in zweten, en elke nieuwe ochtend een vermoeid begin kent.
Reis naar Kimvula
Nadat de meeste organisatorische zaken waren geregeld,
heeft een team van 5 man een reis gemaakt naar de oostelijke uitloper van de
provincie Bas-Congo, het territoire van Kimvula (hemelsbreed 120 km. ten
zuidoosten van de hoofdstad), waar we hebben geëvangeliseerd, maar vooral
onderzoek hebben gedaan naar de mogelijkheden voor toekomstige campagnes en
pastorale conferenties. De mensen smeken er bijna om. Er kwamen 26 mensen tot
geloof in spontane ontmoetingen. Alleen is de reis bijna niet te doen.
Geërodeerde zandwegen maken die bijna onmogelijk. Van de zes dagen van onze reis
hebben we er 2 in de jeep doorgebracht, omdat we niet voor het vallen van de
nacht op de plaats van bestemming konden komen. De andere nachten heb ik (net
als de anderen) op beton geslapen.
We maakten de reis samen met een afgevaardigde
van een vereniging van oorspronkelijke bewoners van het gebied van Kimvula, die
in de meeste gevallen in Kinshasa tot geloof zijn gekomen, en die zich nu willen
inzetten voor de evangelisatie van hun geboortegrond. Alleen konden ze de reis
daarheen tot hiertoe niet betalen. Ze beschouwden het contact met ons als een
gebedsverhoring; en wij het contact met hen.
Kimvula ligt strategisch voor het bereiken van
het noordoosten van Angola, een nog grotendeels ongekerstend/halfgekerstend
gebied. Aan beide zijden van de grens wordt het Kikongo gesproken, tot wel 150
km. Angola in.
Herstel contacten
De contacten met diverse groepen en gemeenschappen, die
verwaterd waren, zijn hersteld. Ik heb gesproken met de huidige algemene leider
van de Evangelische Kerk van Getuigen van Christus (zie het boek: Bulldozer
van een opwekking), een genootschap van ruim 2 miljoen mensen. Dat
resulteerde in uitnodigingen voor conferenties in Mbuji Mayi voor augustus a.s.
In hun belangrijkste gemeente in Kinshasa heb ik gepreekt. Het was warm, ik
droop van het zweet en mijn jasje leek tenslotte op een vaatdoek. Maar de
contacten zijn weer als vanouds.
Met een nationaal bekend evangelist (dhr.
Walesa) hebben we contacten gelegd, en zoeken we uit of er mogelijkheden zijn
tot samenwerking. Ook met enkele oud-medewerkers zijn de contacten aangehaald,
predikanten uit Kinshasa, ds. François Mufokoto en ds. Albert Keita, evenals met
evangelist Mpoyi, ds. Mpinda en ds. Sita Luemba. (Zie Bulldozer van een
opwekking en Het vlammende hart van Afrika.) We hebben een heel team
van vrijwilligers en adviseurs om ons heen.
Pioniersteams
 Dit
keer laat ik 4 hoogst-enthousiaste teams achter, die zich enorm willen inzetten
in de oerwouden van de noordelijke Bandunduprovincie en in het Kwilu-district,
waar we in juli campagnes hopen te houden, in en rond het stadje Panu. Al op 1
maart verlaten ds. Vincent Kuzenzama en ds. Jean Kimbungula hun gezinnen en
kerken in Kikwit resp. Idiofa, om per motor naar het oerwoudgebied van Oshwe
(450 km.) te rijden en daar in onbereikte gebieden te evangeliseren. Het was
mooi dat tijdens onze conferentie de zware crossmotor (nodig voor het zware
terrein in het oerwoud) in de haven van Matadi aankwam.
Een maand later gaan Dieudonné Boleko en
Lotudi, onze twee pygmese evangelisten, samen met de predikanten Matthieu Kuza
en Esaie Kitoko uit Kinshasa aan de slag in een gebied noordelijk van het eerder
genoemde, op 250 km. van hun dorp. Ook zullen ze reizen naar noordelijker
streken gezien vanuit Bokota, bij de grens met de Evenaarsprovincie, waar de
mensen nog geheel animistisch zijn. Andere gebieden volgen later. Er zijn
plannen gemaakt voor dit jaar en het volgende (in de hoop dat we het benodigde
geld bijeen kunnen krijgen)
Ds. Richard Mayoko heeft een brochure over Gemeentegroei in
zijn taal (Kikongo) vertaald, en samen met hem en ds. Luswa heb ik het
nazorgboekje Opbouw, dat ik ooit schreef en waarvan vele duizenden
exemplaren in ons land verkocht zijn, vertaald in het Frans. Daar is een grote
behoefte aan. Ik hoop het in Nepal te laten drukken, wat een stuk goedkoper is
dan in Congo en ook Nederland. In maart wil ds. Mayoko zich wijden aan
nazorgreizen in zijn woongeboied (Masi Manimba) en wijde omgeving, waar we twee
à drie jaar eerder campagnes hebben gehouden. (Beter laat dan nooit.)
Bestuur
Het bestuur van Stichting Africe is bijzonder sterk, en
wordt kundig geleid door ds. Emanuel Kindia. Hij heeft veel tijd gegeven aan de
training van de evangelisten en het formuleren van gemeenschappelijke doelen.
Ons Afrikaanse kantoor is vrijwel klaar, prachtig gelegen aan de Avenue
Kabambare, onder een hotel en achter een zelfbediening in een prachtig gebouw.
Het is een kostbare gift van papa Sola, een zakenman die ook in ons bestuur
deelneemt. Binnenkort stelt het bestuur een chef de bureau aan.
Ook de coördinator van ons werk (voorheen:
secretaris-generaal), ds. Bernardin Luswa uit Kikwit, zit in het bestuur. Deze
is de afgelopen week voor 1½ maand naar Zuid-Afrika vertrokken, om daar een
cursus bij te wonen over geestelijk leiderschap en Gemeentegroei, die hem verder
zal bekwamen voor zijn taken als leider en docent.
Slotconclusies
Waar het eerst een buitenlander was (mijn persoon) die de
kar moest trekken, wordt het werk nu gedragen door 10 – 20 zeer enthousiaste en
kundige werkers en een sterk bestuur. De onkosten worden zoveel mogelijk
teruggedrongen door onze hardwerkende boekhouder (Simon Makiadi, zie Maki
adieu!). Maar elke keer schrik ik opnieuw van het dure leven in Congo... Er
liggen div. drukwerken klaar om gedrukt te worden. Ik verwacht een rijke
geestelijke oogst van ons werk in het hartje van Afrika, mede als gevolg van
onze stimulerende en leerzame conferentie.
Gorinchem, 21 februari
2010, Bram Krol
| 
