|
Verslag van de reis van
Bram Krol naar de Dem. Rep. Congo, febr./maart 2009
Diep in de oerwouden van Afrika zijn 264 mensen tot geloof
gekomen. Dit keer betrof het vooral bantoes. De pygmeeën in het gebied waar we
zijn geweest, zijn al voor het overgrote deel christen. Verder kwamen ook in
Kinshasa in de wijk Makala in een kerk 15 mensen tot geloof, na een kerkdienst.
De hoofdmoot van het werk was dit keer van organisatorische
aard. Vooral bij de pygmeeën moesten veel dingen op de rails worden gezet. Onze
belangrijkste medewerker daar, Dieudonné, heeft dan wel een academische graad,
maar hij moet op het praktische vlak nog erg veel leren. Hij is van goede wil,
gelukkig.
Inmiddels is hij vertrokken naar de omgeving
van het plaatsje Nkau, 280 kilometer van zijn huis. Daar woont een grote
concentratie pygmeeën, nog vrijwel geheel in de duisternis van het animisme. Ik
heb hem een satelliettelefoon gegeven, zodat hij met ons kan communiceren. Tot
hiertoe was dat vrijwel uitgesloten, of hij moest er een reis van dagen voor
over hebben, om met een ‘zendbakkie’ van de R.K.-missie contact met Kinshasa te
zoeken...
Het was een zware reis. De paden zijn bijna onbegaanbaar.
De zinderende hitte, de insectenbeten, in huisjes (hutten) waar de ratjes ’s
nachts over je heenlopen, gebrek aan hygiëne en zuiver water, soms tijdens de
reis één kleine maaltijd per dag... De grote tsetsevliegen hielden erg van me.
Maar toch ook overvloedige maaltijden, met net geschoten wild zwijn of antiloop,
en heerlijke bananen, guaves en avocado’s, of ook: verse honing. Onderweg de
lekkere (gratis!) sinaasappelen, die bijna als onkruid worden beschouwd.
In de kleine rivierhaven Bokoli werd ’s nachts
een giftige slang van ruim een meter vlak boven mij gedood (ik lag te slapen).
De dag erna kwam er een grote schorpioen uit mijn tas... Toen had ik zowaar even
heimwee... Ik had trouwens net een maaltijd achter de kiezen met gerookte vis.
We aten in het donker, en ik kon een bepaalde bittere smaak en krakend geluid
niet thuisbrengen. In het licht van de zaklantaarn merkte ik dat ik vleesetende
torren had opgepeuzeld. Nou ja, de drievoudig gerookte vis smaakte toch ook
nergens naar.
Een bittere ontdekking was dat Bokoli dé grote
uitvoerhaven is van illegaal ivoor en duizenden kilo’s gerookt gorillavlees uit
het Salongi-natuurpark. De overheid durft in dat gebied niet meer te komen. Het
staat geheel onder controle van gedeserteerde militairen, die modern wapentuig
gebruiken voor de jacht en die de bevolking terroriseren.
Eerst zag ik erg tegen deze reis op. Er moest op het
organisatorische vlak erg veel geregeld worden, vooral vanwege geconstateerde
fraude; een medewerker heeft de jeep voor eigen commerciële doeleinden gebruikt
en veel geld gestolen, waaronder salarissen, gedekt met valse handtekeningen. Je
kunt je voorstellen dat ik wel met positievere gevoelens naar Congo ben gereisd.
We hebben twee sterke hulpen, een advocaat en
een procureur. De advocaat van de tegenpartij heeft zich al teruggetrokken,
omdat hij ernstige fouten heeft begaan. De zaak ontwikkelt zich erg gunstig voor
ons. De mannen die onjuist gehandeld hebben,
hebben inmiddels de beweging verlaten
Ds. Kindia heeft ons de afgelopen maanden – en
ook tijdens mijn bezoek - enorm geholpen. Hij wordt de voorzitter van het nieuwe
bestuur, waarin verder meedoen: Papa Sola, een alom bekend en gerespecteerd
zakenman in Kinshasa, en ds. Placide, de vorige directeur van de luchthaven voor
nationale vluchten, Ndolo. Daarnaast is er een achtergrondscomité van
oudgedienden en vrienden van de beweging, waarin o.a. dr. Sita Luemba meedoet.
Papa Sola heeft ons een kantoortje gegeven!
De nieuwe medewerkers, ds. Isaie en ds. Matthieu zijn
sterke kerels, die me buitengewoon terzijde stonden tijdens de reis naar de
binnenlanden. Ds. Luswa en Papa Maki bleven in Kinshasa, om daar alles te
regelen wat moest gebeuren.
Voor de komende zomer zijn er plannen gemaakt voor grote
opwekkingssamenkomsten in steden en centra die in een halve maan rondom Kikwit
liggen, te beginnen met een grote modelactie in Idiofa, waarin ook ds. Kindia
mee wil doen. Hij is een zeer gewaardeerd man, goudeerlijk en een krachtig
spreker. We moeten weer veel vertrouwen winnen. De fraude-affaire heeft ook in
Congo schade veroorzaakt.
Ik werd gezegend met een uitstekende gezondheid en veel
lichamelijk kracht. Grote vondst van deze reis was de openheid voor het
evangelie in bantoedorpen, en vooral in de tijdelijke vissers-schuilplaatsen,
maximaal zes maanden per jaar bewoond. En een grotere plaats als Inongo (de
hoofdstad van de volgend jaar nieuw te stichten provincie Mai-Ndombe, driemaal
zo groot als Nederland) smacht naar een grote evangelisatiecampagne.
Een doorbraak voor mij was de bijeenkomst in een
evangelische gemeente, waarin Papa Sola één van de titulaire predikanten is. Ik
zie in veel kerken in Congo de dringende noodzaak om over levensheiliging te
spreken. Maar dat is een gevaarlijk terrein voor een buitenlander. De boodschap
sloeg echter aan, zoals eerder in Inongo ook. 40% van de gemeente kwam onder
tranen naar voren, onder belijdenis van zonden.
Aan de presbyteriaanse zending (ds. Bolanzow, zie ‘Schreeuw
uit het oerwoud’) beloofde ik naar partners voor hun werk onder de pygmeeën in
de Evenaarsprovincie te zoeken. Bij thuiskomst trof ik een verzoek aan van één
van de zendingsbewegingen in Nederland, met de vraag of ze misschien iets onder
de pygmeeën konden doen... Dat beleefde ik als een bijna premature
gebedsverhoring! (Maar er zal nog wel heel wat water door de Congo moeten
stromen, voordat dit in kannen en kruiken zit!)
De medewerkers van onze beweging hebben weer moed gevat.
Dit bezoek was dringend nodig. Bijna was ik nog met de president (Kabila) in
contact gekomen ook. Ik kwam net een dag te laat in Congo aan. Wie weet, voor de
toekomst misschien? We hebben schade geleden, maar nu al zie ik dat we ook grote
winst hebben geboekt. Deze reis kwamen er naar verhouding niet zoveel mensen tot
geloof als we anders in Congo wel meemaken. Maar de plannen voor over 5 maanden
klinken als een klok!
Bram Krol
Gorinchem, 23-3-‘09
| 
