|
Nepal en India, juli 2004
Vrijwel alle
doelen werden gehaald: contacten met de Kirati leiders, het vinden van een
subregionaal leider voor Nepal, het doorvoeren van semi-autonomie voor het werk
in Nepal en de Dooars, overleg met het bestuur van de H.E.F. en de regioleiders
over principes, doelen en de te volgen werkwijze i.v.m. de voortgang van de
herstructurering.
1.
Bezoek aan Oost-Nepal
We hadden contact
met de grootste Kirati beweging, die van goeroe Atmananda. De goeroe hebben we
alleen telefonisch gesproken. Door hevige slagregens was de beekbedding op weg
naar zijn woonplaats gevuld met een vernietigende stroom, waardoor we niet bij
hem konden komen. Op zijn aanraden hebben we vergaderd met zijn bestuur in Damak.
Ook bezochten we
het bestuurtje uit Hattileda, dat Ohmnanda als goeroe heeft aangesteld.
Inderdaad bleek nu - duidelijker dan met ons eerste bezoek - dat er uitgesproken
christelijke wortels zijn van deze beweging (één God, Schepper van het heelal;
na de dood geen nieuw aards leven, maar hemel of hel; de mens leeft sinds de
zondeval in zonde en is afhankelijk van Gods genade om daarvan bevrijd te
worden). Men heeft onvrede met Ohmnanda. Men wilde graag meer te weten komen
over die christelijke origine, die men kwijt dreigt te raken. Deze werd vooral
door een zekere Semjong ingebracht, een christen uit Kalimpong die nauw met
Phalgunanda, de stichter van de Kirati beweging, heeft samengewerkt. We
ontdekten tijdens ons verblijf dat zijn weduwe nog als tachtigjarige in
Kathmandu woont.
Ohmnanda spraken
we ook; een trotse, jonge en wat opdringerige goeroe, die Phalgunanda geheel
achter zich heeft gelaten, en meer het spoor van Sai Baba uit India volgt. Hij
wil een internationale super-goeroe worden.
De kerk in Damak
groeit goed. Er zijn vanaf januari zeven gezinnen bijgekomen! Ik vernam dat de
gemeente in Goldhap, ook in 'Geslechte bergen' genoemd, van één naar vijf
gezinnen is gegroeid sinds december vorig jaar! Dit mede n.a.v. de samenkomst
die we toen hadden.
2.
Bezoek aan Kathmandu
In Kathmandu heb
ik enkele belangrijke ontmoetingen gehad. Norbu Tamang denkt er serieus over na
over iets minder dan 2 jaar bij de H.E.F. te komen werken, wanneer zijn contract
met kerken in Kathmandu afloopt. Hij is een uitstekende leider, het soort mensen
dat we nodig hebben. Mij werd geadviseerd dat de H.E.F. in Nepal een eigen
rekening moet openen, waardoor James niet meer met grote bedragen vanuit India
hoeft te reizen in overvolle bussen, en met de kans door de militairen
gefouilleerd te worden, en alles kwijt te raken... Want het bezit van grote
sommen Indiaas geld is voor de burger verboden in Nepal. Verder heb ik de
directeur van de Social Welfare Council bezocht, de instelling voor verkrijging
van het recht op oprichting van een stichting, en voor toestemming op het
ontvangen van buitenlands geld. Wie weet hoe belangrijk dit kan zijn voor de
toekomst!
Tot slot ging ik
opnieuw op bezoek bij premier S.B.Deuba! We hadden een open gesprek, waarin hij
enkele belangwekkende uitspraken deed. Ik hoop er enige ruchtbaarheid aan te
geven in de Nederlandse pers. Verder wilde ook de vorige ambassadeur van Nepal
in de Benelux me ontmoeten, maar daar was geen tijd meer voor. Hij is voorzitter
van de grootste Rotaryclub van Nepal, waar ik bij een volgende bezoek een lezing
hoop te verzorgen.
3.
Dhojia Busty
In India was ik
bij de inwijding van een nieuwe predikant (de dertiende) van de Vrije
Presbyterianen in Dhojia Busty, niet ver van de Nepalese oostgrens. Ik heb dat
dorp 20 jaar geleden met ds. Subba bezocht, toen er nog geen enkele gelovige
was. Nu telt de gemeente er ongeveer 175 mensen, en er zijn weer vijf nieuwe
geïnteresseerden. We hadden allen een groot gevoel van dankbaarheid. Dit is een
prachtige vrucht op ons werk! (De nieuwe predikant, Mani Kumar Dewan, heeft
theologie gestudeerd in Dehra Dun, is afkomstig uit de omgeving van Pakhribas en
zelf ook een vrucht van het getuigenis van de H.E.F.! Hij lijkt me een goede
werker, die 90% van zijn salaris verkrijgt als leraar aan een middelbare
school.)
4.
Kalimpong
In Kalimpong
woonde ik op de zondag de dienst bij. Helaas is de kerk erg traditioneel en niet
zo goed in staat buitenstaanders aan te trekken. De jongeren hebben dat goed in
de gaten, en streven naar verandering ten goede.
De vlakbij het
huis van ds. Subba gevestigde Grace primary school doet het goed. Er zijn nu 106
leerlingen. Degenen die vanaf klas 5 naar andere scholen gaan, zijn alle eerste
of tweede van hun klas geworden (dit wordt in India precies bijgehouden, er is
een enorme competitie in klassen met rond de 70 leerlingen!). Het Youth Hostel
is nog steeds een financiële drain, maar ds. Subba is erin geslaagd vrijwel al
het ontbrekende geld bijeen te krijgen, mede door het werven van meer betalende
studenten. Dat betekent dat arme kinderen minder kans hebben er binnen te komen.
Voor de Grace school en het Hostel had ik wat cadeautjes bij me van mijn
dochters. Die werden natuurlijk erg op prijs gesteld.
5.
Besprekingen
Twee dagen van
intensieve bespreking met de regioleiders: James Paudel, K.B.Rai, Lemsingh
Lepcha en de nieuwe regioleider van Sikkim, Sangay Lepcha. Hij is de enige in
Sikkim die volgens mij voor die post in aanmerking kwam. Maar door anciënniteit
was een minder geschikte persoon enkele jaren op die post gekomen... Verder
waren aanwezig: de enige predikant uit de Dooars, Junhas Xalxo, één van de twee
predikanten uit Sikkim, de voortrekker Dipendra Rai, ds. Kuber Gurung uit Nepal
(één van de twee presbyteriaanse predikanten daar) en ds. Matthias Subba. Van de
bestuursleden waren de heer Kabo en de kortgeleden tot predikant aangestelde
heer Taso aanwezig. Tot slot ds. M.H.Subba!
6.
Besprekingen; voortgang organisatorische vernieuwing
De
districtsindeling is er nu door, inclusief het oprichten van regionale besturen
en het daaruit te vormen centrale bestuur. Het huidige bestuur lijkt ermee
akkoord te gaan een regionale positie te gaan innemen. Ook voor Sikkim moet er
een eigen bestuur komen. We hebben er acht werkers; men wekt daar de indruk zelf
de zaken te willen regelen. K.B.Rai accepteert het dat zijn regio, nu Bhutan,
het Bhutanese grensgebied en de Dooars, zonder de Dooars verder gaat. Jaiwant
Xalxo, de zoon van Junhas, wordt daaar de regionale leider. Hij is erg actief,
en ook de best onderlegde werker daar; hij spreekt goed Nepalees en redelijk
Engels. K.B.Rai zal het werk in Bhutan Plus moeten opbouwen (nu werkt daar
slechts één evangelist met drie groepjes gelovigen, en er is een kleine
gemeenschap in de Indiase grensplaats Jholong). K.B. Rai zal Jaiwant begeleiden
totdat hij de taak van regioleider goed aankan. Ook zal hij het proces van
bestuursvorming en gedeeltelijke zelfstandigwording begeleiden. We rekenen op
ongeveer drie jaar daarvoor. Misschien dat Sikkim, met meer en sterkere werkers
met een hogere opleiding dan die van de Dooars, de Dooars zal voorgaan op de weg
naar semi-zelfstandigheid.
7.
Besprekingen; nieuwe algemeen directeur
Wie wordt de
nieuwe directeur? Ik heb veel tijd gegeven aan een open bespreking over dit
onderwerp. Daarbij benadrukte ik dat leeftijd, woonplaats of opleiding geen
doorslaggevende rol spelen, maar vooral geloof, gedrag en
leiderschapskwaliteiten. In een geheime stemming bleek dat ieder instemt met
Matthias. Ik heb er bij ds. Subba op aangedrongen hem vanaf nu veel in te
schakelen in leidinggevende taken.
8.
Besprekingen; vrouwelijke evangelisten?
Ik zag twee jaar
geleden al in Jeannet Lakra, die het schooltje leidde in Banda Pani, een goede
evangeliste. Geheel uit eigen initiatief bezocht ze de ouders van de leerlingen
en anderen, om over Jezus te praten, en dat in het vrouwonvriendelijke India!
Helaas kreeg Jeannet tbc. Ze is nu gelukkig hersteld. De school groeit en bloeit
onder de leiding van een kerklid in Banda Pani, een uitstekende onderwijzeres.
Het zou jammer zijn die vrouw te ontslaan. Dit is een goede gelegenheid om de
eerste vrouwelijke evangeliste aan te stellen, speciaal voor werk onder vrouwen
en kinderen. Vaak zal het Evangelie voor het eerst via de vrouw in huis gehoord
worden. Alle regioleiders zijn het daarover eens, en ze willen graag hun teams
met vrouwelijke evangelisten uitbreiden. Het plan moet nog door het H.E.F.-bestuur
in Kalimpong aanvaard worden. Dit wordt een enorme versterking voor de
evangelisten in de Dooars; nu zijn het er 4, plus een onderwijzeres.
9.
Besprekingen; massamedia
Massamedia doet
het wel aardig, al was Matthias zeer laat en onvolledig met het indienen van een
businessplan voor zijn afdeling. Men heeft wat geld verdiend, en daarvan een
tweede computer en enkele andere technische zaken gekocht, ten bedrage van
ongeveer 2000 euro. Verder is Matthias bezig een plaatsvervanger in te werken,
zodat hij binnenkort de handen vrij heeft om zijn vader bij te staan of zelfs te
vervangen.
Massamedia wil
zich toeleggen op de productie van films, die (wanneer ze meer professioneel
worden, waarvoor een dure camera onmisbaar is) ook elders in Nepal en het
Nepalese taalgebied kunnen worden gebruikt. Ook nu werken al diverse kerken en
bewegingen met de films van Matthias (o.a. Campus Crusade for Christ). Met
gebruikmaking van het DVD-systeem wordt het mogelijk meer op kleine schaal met
films te werken, in huiselijke setting, wat de effectiviteit ten goede kan
komen. Men heeft er goede ervaringen mee. De films verspreiden veel zegen. Zo
werd tijdens vertoning van 'De verloren zoon' een gevangene in Kalimpong zo
gegrepen, dat hij tot geloof kwam. Hij is overgeplaatst naar de gevangenis in
Siliguri, waar hij nu een gebedsgroep van (deels nieuw bekeerde) gevangenen
leidt. Ook zijn vrouw is tot geloof gekomen. De bedoeling is dat er diverse
DVD-systemen met t.v.-schermen worden uitgedeeld in Nepal en India, om zo de
evangelisatie op initiatief van de gelovigen zelf te bevorderen.
10.
Besprekingen; kwaliteitsverbetering
Verder is er
gesproken over verhoging van de kwaliteit van de werkers en coaching van de
zwakkeren onder hen. Veel evangelisten kunnen niet meer rondkomen, mede door
prijsverhogingen. Door een gift van Wart (ontwerper van 'Geslechte bergen')
hebben we de directe schulden van Kuber totaal kunnen afbetalen (met 500 euro),
en die van James en Santos met ongeveer 40% (450 euro).
Belangrijkste conclusies (samenvatting)
1. De grote
Kirati beweging heeft overduidelijke christelijke wortels, en de contacten met
hen worden onderhouden door Santos en Kuber.
2. Nepal krijgt
een eigen rekening, een subregionaal leider en een bestuur, en daarmee een grote
mate van onafhankelijkheid.
3. De
bestuurlijke hervormingen gaan versneld door.
4. Matthias Subba
zal zijn vader opvolgen als algemeen directeur van de H.E.F., en wordt vanaf nu
meer ingeschakeld in leiding geven.
5. De salarissen
zijn te laag, en zijn dringend toe aan een verhoging van minstens 15%. Diverse
evangelisten komen om in de schulden.
6. Grote groei in
Damak, Chawfal, Pakhribas, Murkuchi en Goldhap in Nepal, en in Dhojia Busty (Darjeeling)
en Tadung (Sikkim). In het veel geplaagde Bagdogra staan toch 5 jonge mensen
klaar voor de doop, en in Bhutan zijn in mei 2 gezinnen tot geloof gekomen.
bijlage
LIJST met
behoeften en wensen (projecten):
a.
Damak. Verplaatsen en vergroten kerk. Het kerkje staat nu in een gebied dat
zeker drie maanden per jaar door wateroverlast tijdens de natte moesson niet
droogvoets te bereiken valt. Bij verkoop van het huidige lapje grond kan voor
3200 euro een beter gesitueerd perceel gekocht worden, en een driemaal groter
gebouwtje worden neergezet. Strategisch van belang, gezien de snelle groei van
deze gemeente.
b.
Aanschaf van liederenbundels en Bijbels voor de kerken van Itahari, Damak,
Chawfal of Murkuchi. Ongeveer 160 euro.
c.
Zondagschooltraining voor medewerkers van kerkjes in Nepal. 25 euro p.p.
d.
Medische zorg voor deels verlamde gelovige in Damak (Bisal Subba), 22 euro.
e.
Chawfal, geld voor een golfplaten dak voor een verder zelfgebouwd kerkje voor
(nu al) 8 gezinnen. Zeer arme mensen! 85 euro.
f.
Mobiele telefoon voor enkele werkers in Nepal (James, Kuber en Paul). 75 euro p.
st.
g.
Fietsen voor medewerkers (o.a. John, Badri, Ramu en Tordna), 40 euro p. st.
h.
Gitaren voor kerken in Jandaul, Chawfal, Murkuchi, Chahaka, Topgachi e.a.; 35
euro p. st.
i.
Grondaanschaf voor bouw van eigen kerkje in Tadung, Sikkim. Dit is een goed
groeiende gemeente in een voorstadje van Gangtok, de hoofdstad van Sikkim. De
grondprijzen zijn er hoog; er is 3300 euro voor nodig. De gemeente brengt al
geld bijeen voor kerkbouw.
j.
Betaling voor de Engelse cursus van Santos Nepali, 65 euro.
k.
Aanschaf van sarangi's, de typisch Nepalese viool, voor evangelisatiegebruik.
Susan Nepali zal als eerste hieraan willen meewerken in Damak en omgeving.
Kosten: 32 euro.
l.
K.B. Rai is de regioleider van het gebied Bhutan/Dooars. Door een
landverschuiving is hij zijn huis met alle goederen kwijtgeraakt. Hij heeft zich
heel primitief staande weten te houden, en nu zelfs uit eigen middelen (door
heel zuinig te leven) een lapje grond voor de bouw van een huis kunnen kopen.
Meer geld heeft hij niet. Voor een zeer eenvoudige woning in Jholong voor deze
trouwe werker is 925 euro nodig.
m.
Sponsoring arme kinderen in het Youth Hostel in Kalimpong. Per jaar 290 euro per
kind. Dit dekt alle kosten van levensonderhoud, schooluniform en onderwijs! Zeer
urgent: weeskind Subbas Rai (11 jaar) uit Sakeyjung (Nepal). Beide ouders zijn
overleden. Broertje en zusje waren al in het Hostel, dus werd hij ook opgenomen,
want hij kon nergens heen.
n.
Sponsoring arme kinderen voor schoolgang (zonder hostel!) in Nepal, aan de
school 'van Kuber' in Pakhribas. 120 euro per kind per jaar voor boeken,
schoolgeld en 2 uniformpjes.
Aan: de actuaris van de Voortgezette
Gereformeerde Kerken in Nederland
betreft: Voorstel voor
zendingsprojecten
Gorinchem, 30-9-'04
Geachte mw. Van
Harten-Tip,
Eén van de
afgevaardigden van uw kerken (de heer L. Ras) heeft me gevraagd u op de hoogte
te brengen van het zendingswerk van de Vrije Presbyteriaanse Kerken in
Noord-India en Nepal, waarbij ik al lang betrokken ben. De kerk van Den Bommel
heeft aan dit werk bijgedragen, en is er een beetje mee bekend.
De Vrije
Presbyterianen in Noord-India zijn niet meegegaan met de vorming van de
Verenigde Kerk van Noord-India in de jaren '70, vooral vanwege de daarin sterke
vrijzinnigheid. Qua theologie en karakter zijn ze te vergelijken met de
gereformeerden en de vrije evangelischen in Nederland (niet zozeer met de
gereformeerde gemeenten, zoals de Schotse Vrije Presbyterianen). Hun
zendingswerk heet de Himalayan Evangelical Fellowship, met ongeveer 42
evangelisten, en verder net zo'n aantal onderwijskrachten en medische werkers in
dienst. Hun belangrijkste buitenlandse inkostenbron voor hun (pioniers)
zendingswerk is de onafhankelijke Nederlandse Stichting tot Steun aan de Himalayan Evangelical Fellowship.
Ik ben voor die
Stichting net bezig nieuw informatiemateriaal te maken, maar uw vergadering
vindt al plaats voordat dat klaar is. Om u enigszins een idee van ons werk te
geven, stuur ik u een verslag van mijn laatste reis, onze laatste
nieuwsbrief en een folder van een a.s. groepsreis naar Nepal. Aan het
slot van het verslag vindt u een lijst met nieuwe projekten. Naast deelname in
de (eenmalige) projekten bieden we kerken de mogelijkheid een evangelist te
steunen, om zo op langere termijn en intensiever bij dit zendingswerk betrokken
te zijn.
Onze Stichting
verkrijgt haar inkomsten vooral uit particuliere giften en collecten, en verder
van de Gereformeerde Zendingsbond (Driebergen) en De Verre Naaste (Zwolle).
Wilt u overwegen
of dit werk in de Himalaya een goede mogelijkheid tot het opbouwen van
zendingswerk van uw kerken kan zijn?
Met vriendelijke
groet en Gode bevolen,
Bram Krol
| 
