Nieuws uit Nepal, september ‘06

Begin september kwamen in Murkuchi (Oost-Nepal) 32 mensen tot geloof. Ook in Legua nabij Pakhribas (nou ja..., 6 uur lopen verder) gaat de zegen door. 5 gezinnen maken zich klaar voor de doop door het werk van Dipak Azarija. In de omgeving van Damak (ook als Oost-Nepal) zag parttime evangelist Tordna Poudel 20 mensen tot geloof komen. De groei in het Nepalese werkgebied van de Himalayan Evangelical Fellowship gaat zo snel, dat het nauwelijks meer op te volgen valt!

Bram Krol, Gorinchem, 25-9-‘06

VERSLAG REIS NEPAL / INDIA, Juni/Juli ’06, Bram Krol

  Nepal, 20-7-2006

Tot hiertoe is de reis voortreffelijk verlopen. Geen ziekte of problemen. Wel heb ik op mijn manier de 'bloemetjes flink buiten gezet'. Bijna alle geld dat ik heb meegenomen heb ik besteed om mensen te helpen (vaak i.v.m. ziekte en operaties), om mobiele telefoons van enkele leiders te betalen (ter verbetering van de communicatie) en om enkele uitnemende projecten van de grond te helpen. (O.a. een muzikale evangelisatieactie in Damak in Nepal, een stad met meer dan 100.000 inwoners - ze hebben er al ervaring mee, en het loopt als een trein.) Het is beter op die manier door de wereld te gaan, dan op de westerse manier, van vreten, drinken en lol maken. Deze reis heeft me echt heel veel geluk gegeven. De mensen in Nepal en India waren ook uitermate gelukkig.  We hebben veel over zendingsstrategie gesproken, en af en toe zette ik de zaak op zijn kop - maar ze vatten het, en zijn weer 100% enthousiast omdat ze nieuwe mogelijkheden zien.

Hoewel we 'slechts' de bekering van 5 mensen hebben meegemaakt, was deze reis een enorme doorbraak. Voor het eerst hebben we uitgebreid gewerkt met de sarangi, de Nepalese viool. Zodra mensen die klanken opvangen, stromen ze van heide en ver toe. Sujan, de oudste zoon van onze regioleider Santos Nepali voor Nepal-oost-oost (de andere regioleider aldaar is voor Nepal-oost-centrum), beheerst het instrument heel goed, wat een kunst apart is, waar Wilfred van mee kan praten. Trouwens er is in Damak, waar Sujan woont, ook een beroeps sarangispeler bekeerd, die hem goed instrueert. Vaak trokken we meer dan 100 niet-gelovigen bij de samenkomsten, en er zijn vele meer-dan-geïnteresseerde mensen.

Intussen eet, smak en slurp ik als een echte Nepalees, en ook mijn kleding is tijdens de lange reizen nogal aangepast (in Nederland zou men zeggen: ongepast..., maar probeer in de modder en viezigheid, en bedden met vlooien nog maar eens een beetje waardigheid overeind te houden. Vanochtend vond ik een dooie kikker in mijn bed - toen wist ik waar een onbepaald gekriebel van de afgelopen nacht vandaan kwam... Kom daar in Nederland eens om! Alles is hier anders, gek, ongeordend, kleurrijk, schilderachtig en aardig. Want de mensen hier zijn schatten, zo vind je ze bij ons maar zelden!

In India ben ik bezig een onaangenaam conflict tussen twee predikanten op te lossen... Gelukkig is er een redelijke vooruitgang geboekt. Het conflict speelt trouwens ook een grote rol in een regio in Nepal waar we werken.

De reis van Beter-uit voor maart '07 heb ik al behoorlijk voorbereid - dat wordt een topper!

In het hooggelegen plaatsje Lava in Noord-Bengalen ben ik een uitnemend verhaal tegengekomen voor een eventueel volgend boek. Het speelt in fanatiek-orthodoxe kringen onder de Sherpa's (de stam van de Mount-Everest gidsen). Maar dan moet ik er wel een keer naar terug. Het kwam als het ware te laat 'uit de lucht vallen'.

Morgenavond hoop ik een korte lezing te geven voor een Rotaryclub met veel voorname leden (ministers en ambassadeurs, directeuren van belangrijke instellingen e.d.) De avond daarna hoop ik de dochter van de premier van Nepal te ontmoeten, die zelf hoog geplaatst is in de politiek, en getipt wordt als de volgende premier. Haar vader, de heer Khoirala, had ik ook willen - en zelfs kunnen - ontmoeten, maar die is helaas te ziek (hij is n.b. 86!).

De eerste laptop heb ik aan ds. Kuber Gurung gegeven, die een studie theologie gaat volgen die per Internet wordt aangeboden. De tweede gaat naar Chan Paudel, de tweede zoon van onze Nepalese veldleider en tevens regioleider voor Nepal-oost-centrum, James Paudel. Chan heeft een studie informatica plus hardware gevolgd, maar bezit geen computer. De computers van zijn opleiding zijn vaak dag en nacht bezet, omdat de studenten toch moeten oefenen. Soms zetten ze de wekker om 3 uur 's nachts, om dan een uurtje aan de beurt te zijn... Chan is een zeer actieve en trouwe christen, en zal een goed gebruik van het apparaat maken. Hij danste in het rond, zei zijn vader, toen hij het bericht ontving, en voor hem is het een gebedsverhoring!

Met 4 dagen ben ik alweer in Nederland. De tijd is omgevlogen. Het was geweldig!!!

Met vriendelijke groet en Gode bevolen,

Bram Krol

................................................................................................................

Nepal, 10-7-2006

500.000 Nepalezen een grote stap dichter bij Jezus!

 

Na een zware voettocht van 7 uur, waarbij we meer dan 70x een riviertje moesten doorkruisen, vaak tot over het middel in snelstromend water, kwamen we bij goeroe Atmananda, de geestelijke leider van de bergstammen uit het Oosten van Nepal, de Kirati (vooral Limboo en de Rai). Mijn ervaring met deze goeroe stamt van 2½ jaar geleden, en hij staat beschreven en gefotografeerd in mijn boek 'Geslechte bergen'.

 

Hoe zou hij reageren, en hoe zou zijn hoofdbestuur reageren? Na mijn (onverwachte en zelfs onthutsende) ontdekking dat zijn beweging christelijke wortels heeft, kan het alle kanten uit. Hij kan zich afsluiten voor die gedachte, hij kan het voor kennisgeving aannemen, hij kan boos worden. Verder heb ik 'm bijna 2 jaar geleden ook nog een Bijbel laten bezorgen... Té ijverig, té opdringerig?

 

Het Kirati Uplifting Movement-hoofdbestuur ontving ons in stijl. Ik kreeg de uitnodiging nog eens haarfijn uiteen te zetten wat ik had ontdekt over hun eigen historie. Ik begon bij de bekering (of minstens sterke sympathie voor het Chr. geloof) van hun eerste goeroe, Phalgunanda, in 1942. Hij stond sterk onder de invloed van de Indische christen Saddhu Sundar Sing. Later voegde een vanuit Noord-India gezonden zendeling Semjong, zich bij hem, nadat hij enkele keren gearresteerd was en met de dood bedreigd. Op het christelijke geloof stond toen in Nepal de doodstraf.

 

Later is de beweging sterk gehindoeïseerd, door pressie van de overheid, vooral na een gewelddadige communistische opstand, waaraan veel Kirati deelnamen. Door die koerswijziging zijn er orthgodoxe afsplitsingen geweest, waarvan ik ooit de belangrijkste ook heb bezocht. Maar die zijn gedoemd snel te vergaan, vertelde ik de bestuursleden. Maar nog steeds is er een christelijke ondertoon te vinden bij Atmananda, terwijl zijn levenswijze uiterst eenvoudig is. Hij moest tijdens mijn bezoek van het land geroepen worden, waar hij zwaar werk deed. Daarom mag ik hem erg.

 

Men leek mij te kunnen volgen toen ik vertelde dat het hindoeïsme de natuurlijke vijand van het Kiratigeloof is (men geloofde de eeuwen door in slechts één God!). Toen werd de goeroe himself opgetrommeld.

 

Hij nam ruim de tijd voor ons. Hij deed enkele zeer verregaande uitspraken, die zelfs zijn eigen bestuur schokten:
 

Tijdens ons bezoek kwam één van de belangrijkste Kirati leiders tot geloof door het getuigenis van onze evangelist en regioleider voor Nepal-far East, Santos Nepali!

 

Ik heb de reis van Beter-uit reizen voor maart 2007 (mede naar de goeroe, maar in het droge seizoen zonder onmogelijke voettocht) voorbereid. Dat wordt een groot feest! En ik voorzie een massale beweging naar Christus in Oost-Nepal!!! Iedereen was uitermate verbaasd, zowel de Kirati-vertegenwoordigers als ons evangelisatieteam van 3 man.

 

Tot zover de goeroe. Als extra wil ik toevoegen, dat we een prachtige bijeenkomst hadden in een betrekkelijk jong werkgebied van Santos (en evangelist Ramu), de plaats Balamvitta. De helft van de 50 aanwezigen was heidens, onder wie de zeer geïnteresseerde burgemeester van die streek (met 35000 inwoners). Er staan daar grote doorbraken te wachten, vooral onder de zeer arme Santali's, een donkergekleurde stam, die een Zuid-Indiasche taal spreekt. Santos zoon Sujan speelde op de Nepalese viool, de sarangi. Ik heb altijd aangedrongen op gebruik van dat instrument in de kerken en in evangelisatiewerk. De Nepalezen zijn er verzot op. En het werkt geweldig!!!

 

Tot zover.

 

Met vriendelijke groet en Gode bevolen,

 

Bram Krol