VERSLAG REIS NEPAL / INDIA, november ’06, Bram Krol
Als een lopend vuur...
Opnieuw een
boeiende en gezegende reis. Alle belangrijke doelen zijn gehaald, wat
uitzonderlijk is in slechts 22 dagen. Ik laat de werkers achter met een extra
dosis enthousiasme. Overal is er groei, vooral in Nepal, waar sinds mijn laatste
bezoek van 4 maanden geleden het aantal gelovigen binnen de Himalayan
Evangelical Fellowship met ruim 12% toenam. Het gaat razendsnel, vooral in 3
gebieden: Murkuchi, Damak en Pakhribas en omgeving, alle in Oost-Nepal. Deze
reis was vooral gewijd aan:
1. Een
bezoek aan Lava in India (34 km. ten oosten van Kalimpong). Daar is een groep
Sherpa’s tot geloof gekomen, vooral door de wonderbaarlijke genezing van kanker
van de vrouw van de grootste ijveraar voor het Boeddhisme in heel Noord-Bengalen,
en tegelijk een grote vijand van het Christendom. Dit leidde tot hun bekering,
waarop enkele anderen volgden. In dit alles speelt een bijzondere droom een
grote rol. Onder de Sherpa’s zijn maar weinig Christenen, dus dit is een
bijzondere doorbraak. Ik hoop daar binnenkort een boekje over te schrijven. Ik
vond in Lava enkele zeer aangrijpende verhalen.
2. Bijleggen
van organisatorische problemen die ontstonden vanwege bestuurlijke verschillen
van inzicht tussen Nepal en India. Uitgebreide vergaderingen hebben veel
problemen doen opklaren, en ieder is weer gelukkig met de gemeenschappelijke
procedures en doelen.
3. Het
bijleggen van een oud conflict (10 jaar!) tussen ds. M.H.Subba en ds. K.M.Rai.
De laatste beseft nu dat hij nogal op andermans tenen heeft gestaan, en is zeer
verzoeningsgezind. Ds. Subba zag als een berg op tegen deze ontmoeting. De
veranderde houding van ds. Rai was verrassend. Hun toenadering zal zeker ook
veel spanning in de kerken (gesplitst door deze kwestie) wegnemen. De groepering
rond K.M.Rai (300 à 400 mensen) zoekt nu aansluiting bij de Vrije
Presbyteriaanse Kerken, en heeft dat ook schriftelijk bevestigd.
4. Het
belangrijkste doel was een nieuwe ontmoeting met goeroe Atmananda, de
geestelijke leider van de Kirati (de Limboo- en de Rai-stam). Hij wil dat zijn
stroming in de niet al te verre toekomst zal samengaan met het Christelijke
geloof. Vooral zijn hoofdbestuur is hier enthousiast over, en heeft gevraagd om
een evangelisatiebijeenkomst, de eerste in hun kring. Die staat gepland voor
maart, als een Beter-uit reisgezelschap daar een bezoek hoopt te brengen. Dat
zal een historisch moment zijn, de eerste stappen van de Kiratibeweging naar
Christus! (Deze beweging telt meer dan 600.000 mensen.)
Voor de naaste toekomst lijkt de goeroe accoord te gaan met de aanstelling van
een oudste van de gemeente te Damak als tussenpersoon tussen mij en zijn
beweging: Yam Bahadur Limboo, die de goeroe van jongsaf kent. Zijn vrouw was
jarenlang de vice-voorzitter van het Kirati Vrouwen Comitee, en de goeroe heeft
vaak bij hen gelogeerd. (Twee jaar geleden kwam zij tot een hernieuwd geloof in
een kerkdienst in Damak waar ik sprak, en sindsdien kom ik geregeld bij dit
gezin). De contactpersoon van de zijde van de goeroe is de voorzitter van zijn
hoofdbestuur, de heer Keher Singh Yongyan, een uitgesproken voorstander van een
collectieve overgang naar het Christelijke geloof.
In september ’06 is er een massameeting in Damak geweest van
Christenen en Kiratigelovigen samen, in Damak, georganiseerd door
HEF-regioleider Santos Nepali, met 20.000 aanwezigen! Dit was een eerste
manifestatie van eenheid in geloof! Er is al een hele beweging op gang gekomen,
waarvan de eerste voorzichtige stappen beschreven worden in ‘Geslechte bergen’.
Wie had dat ooit kunnen bevroeden?
Heel Nepal
is vol hoop op een goede economische en sociale ontwikkeling, na het bestand met
de Maoïsten, die nu ook in een democratische regering meewerken. Het ziet ernaar
uit dat de koning binnenkort wordt afgezet, en mogelijk ook voor het gerecht
gesleept (wegens misdaden tegen het volk door het bloedige uiteenslaan van het
massale volksverzet en de paleismoorden). Het Hindoeïsme verliest haar kracht en
aanhang met de dag!
Voor de reis
met Beter-uit heb ik nog enkele belangrijke aanpassingen kunnen maken.
Ik heb de
nieuwe (2e) evangelist voor Bhutan ontmoet, en drie Bhutanese
gelovigen mogen dopen. In Damak mocht ik 7 mensen dopen. Daar kwam een meisje
tot geloof, en in het nabijgelegen Dhimdime een echtpaar. In Kathmandu had ik
een diner met o.a. de a.s. ambassadeur van Nepal in Japan. De burgemeester van
Balamvitta (35000 inw.) was opnieuw in een samenkomst, is sterk in de boodschap
van Christus geïnteresseerd, en zou graag zien dat we een schooltje voor de wijk
van de arme Santali’s leveren, waar ook een kerkje is. Overal hoop,
enthousiasme, openheid en groei!
Gorinchem, 25-11-‘06
Bram Krol
| 
