aelv-3.jpg

Reisverslag najaar 2026

Parijs, oktober

Een interessante reis. Er gaan deuren voor ons open in Frankrijk. Tocht blijf ik er kort over. Slechts tussen de 20 en 25 deelnemers aan een cursus over Gemeentegroei afkomstig uit twee gemeenten slechts. Wel werden er flinke bedragen geschonken voor ons verblijf en de reizen, weliswaar niet voldoende om alles te betalen, maar de onkosten bleven beperkt. De belangstelling is er, we hebben een goede  vriend van ons werk gevonden in ds. Guei in Parijs, maar ons werk moet nog behoorlijk groeien. Wel heeft dr. Philipe Makaye uit Ivoorkust, met wie ik er samenwerkte, drie heel interessante contacten gelegd met voorzitters van de besturen van twee denominaties en met een predikant die een groep van 12 gemeenten vertegenwoordigt. Daarna ging mijn reis verder naar Zuid-Azië, naar een land dat ik nu even niet bij name kan noemen. De reden daarvoor zal uit het verdere verslag blijken.

 

De politieke/juridische situatie en het vervolg van de reis, okt./nov. 2026

Een spannende reis, niet alleen omdat ik op een dodenlijst sta van een fanatieke groepering, maar ook omdat de overheid van het land met de hoogste bergen jacht maakt op buitenlandse Christenen die zich vertonen in kerken of Christelijke samenkomsten. Dat wordt sinds kort beschouwd als ‘misbruik maken van het visum’. Gedurende mijn bezoek van 25 dagen werden 36 mensen gearresteerd (voornamelijk Koreanen). Mensen moeten toeristen die niet met een officiële gids rondreizen melden bij de inlichtingendienst. In sommige streken worden zij geschaduwd door agenten in burger. Zelfs een gebed uitspreken in een kerk kan al grote problemen veroorzaken. Arme Christenen in dit bergland! Ze worden al op veel punten achtergesteld, en er zijn voor eind november dit jaar al weer zwaardere maatregelen aangekondigd. 

 

De minister van  Binnenlandse Zaken werkt intensief samen met enkele Hindoeleiders, onder wie een goeroe die zich twee jaar geleden zelf verwondde met een kogel, in een poging om de Christenen daarvoor verantwoordelijk te stellen en zo een pogrom op gang te brengen. De politie heeft de waarheid achterhaald en de man heeft daarvoor enige tijd in de gevangenis gezeten. Nu is hij de belangrijkste adviseur van de minister om de kerk de das om te doen… De regering die begin dit jaar aantrad, na de GenZ protesten, heeft geen verbetering voor kerk en geloof opgeleverd, integendeel… De fanatieke groepering die alle Christenen het land uit wil jagen, krijgt steeds meer invloed. Nadat er 10 medische werkers uit Brazilië, Canada en de V.S. gearresteerd werden die gratis zorg aan de allerarmsten verleenden (!) kwam er een enorme lading scheldpartijen los met kreten als ‘Je moet ze allemaal vermoorden.’ Hoe krijg je de geest weer in de fles?

 

Ik moest me vooral schuilhouden. Toch kon ik meewerken aan conferenties, als het gebouw genoeg  veiligheid bood. Alleen in Kathmandu namen we wat meer vrijheid. Gedurende de hele reis naar het oosten van het land was ik samen met twee van onze leiders.

 

Conferenties over Gemeentegroei

  1. De eerste en bij uitstek de belangrijkste conferentie was tijdens de jaarvergadering van de belangrijkste nationale vertegenwoordigende organisatie van Christenen in de hoofdstad, in de oudste kerk van het land. 500 deelnemers, van wie ongeveer 350 predikanten. In één klap raakte ons werk bekend door het hele land. Eén van de nieuwe bestuursleden is een vriend van onze leider. Deze man durft tegen de stroom in te roeien. Hij wil grote bijeenkomsten met ons door het hele land. Er stromen veel uitnodigingen binnen.
  2. Een conferentie in een kleine plaats met 85 deelnemers, onder wie 10 predikanten.
  3. Een conferentie met vertegenwoordigers van de Santal gemeenschap uit India en het bergland. Ook hier 85 deelnemers, onder wie 40 predikanten, vooral uit de deelstaten Jharkhand en Bihar. De gebruikte talen waren Hindi en Santali (en voor mij Engels). Deze bijeenkomst werd belegd door de derde leider van ons werk in Nepal, een Santali.
  4. Een conferentie in een snel groeiende stad in het oosten, in samenwerking met de Assemblies of God. 60 deelnemers, onder wie 6 predikanten. Veel studenten. Hier troffen we twee nieuwe potentiële conferentiesprekers.
  5. Verder hadden we twee trainingsbijeenkomsten voor evangelisatie en nazorg waar ik om veiligheidsredenen niet bij kon zijn. In totaal deden hier 70 mensen aan mee, onder wie 20 predikanten.

 

Ontwikkelingen

Een goed contact met ds. D.K.L., de president van een klein kerkgenootschap. Alle gemeenten van zijn denominatie (3000 mensen) gaan aan de slag met ons nazorgboekje. Hij kocht er 1000. De bedoeling is dat overal kringen met nieuwe gelovigen zullen komen.

Er  zijn nu meer dan 1000 nazorggroepen in het bergland, gelijkelijk verdeeld over Oost (480) en West (400+), met een kleiner aantal (70) in het centrale gedeelte van het land.

In het gebied waar de enorme vloedgolf is geweest werken we met Christenen die aan ‘beide zijden van de grens’ het Woord brengen en de taal van dat noordelijke, zeer moeilijk toegankelijke gebied spreken. Helaas zijn in hun gemeente ook een aantal doden te betreuren, hoewel de meesten (in dit geval gelukkig) hoger op de berghellingen wonen. Een bedrag van 1000 euro voor noodhulp, geschonken door de diaconie van de Gereformeerde Kerk van Yerseke, is overhandigd aan de predikant met wie we vooral contact hebben. Hij zal verslag uitbrengen van de besteding van dit bedrag.

We hebben uitgebreid overleg gehad met enkele geestelijke leiders en verder met een heel stel vrijwilligers die met ons meewerken, die werken in o.a. de streken waar de Rajbansi wonen, ook veel in Bangladesh. Ananga is de werker daar. Hij heeft de Indiase nationaliteit. Ook in West-Bengalen kunnen we goed werken onder deze bevolkingsgroep. Er zijn al een 70-tal nazorggroepen opgezet. Ook met andere lokale werkers hadden we veel contact. Priscilla en Krishna hebben een nieuwe gemeente gesticht met nu ongeveer 30 gelovigen, in een dorp waarvan ze hopen alle 500 inwoners voor Christus te kunnen winnen. Dit kleine dorp ligt vlakbij een groter dorp waar Ruben veel evangeliseert. Samen met Santosh heeft hij het afgelopen halfjaar 17 verschillende kerken getraind in evangelisatie en nazorg. Beiden hopen ook, zodra het weer wat rustiger wordt in de Golfregio naar Qatar en de Ver. Arabische Emiraten te reizen.

 

Verdere activiteiten

Ik heb gesproken in enkele kerkdiensten. In een klein kerkje hadden we een bijzondere ervaring. Het trok tot voor kort slechts 15 bezoekers, maar dat aantal was opeens gegroeid naar 29, door de nazorggroep. 14 personen zijn recentelijk tot geloof gekomen of nog zoekende. De predikant denkt er nog tientallen mensen meer bij te kunnen betrekken, want de belangstelling voor deelname aan de studies is verbluffend groot onder de inwoners, die behoren tot de ‘bergstammen’.   

 

Een rampzalige gebeurtenis

Tijdens deze reis werd Dil Mangar aangereden door een auto, terwijl hijzelf een motor bestuurde. De fout lag bij de automobilist. Gevreesd werd voor zijn leven. Zij situatie was zo kritiek, dat er per direct moest worden ingegrepen. Het ziekenhuis in het westen van het land heeft een hersenoperatie verricht (de eerste ooit), en men zegt dat deze goed is geslaagd en het leven van Dil heeft gered. Zal alles goedkomen? Dil kan nu nog niet lopen en praten, wel staan, eten, hij herkent mensen. Volgens de arts komen de andere functies weer terug. Dil overziet 448 nazorg-bijbelgroepen in het hele westen van zijn land.

 

Vooruitzichten

Er is een enorme uitbreiding gaande onder de Santal. Zeer binnenkort moeten we een werker voor hen aanstellen, die lessen kan geven en onze materialen voor dat deel van India kan beheren. (We denken aan ds. Victor M.). Veel groepen zijn het afgelopen halfjaar pas ontstaan, en talloze gemeenten willen op deze manier werken. Het werk onder de Rajbansi breidt zich sterk uit. Volgens een sociaalgeograaf staan de Rajbansi (1.000.000) in West-Bengalen wijd open voor het Evangelie, naar er zijn geen werkers. Ook zijn er 4 miljoen Rajbansi in het noorden van Bangladesh, allen Hindoe vermengd met veel animisme. Onder hen lopen nu vijf nazorggroepen, ondanks de enorme controle van de staat tegen Christelijke activiteiten. Ook zijn er vijf nazorggroepen voor mensen uit de islamitische gemeenschap. O.a. een imam heeft zich bekeerd. Hij is daarvoor bijna doodgeslagen, maar is toch teruggekeerd naar zijn dorp, waar hij nu getolereerd wordt. We willen een groter aantal Rajbansi trainen om hun eigen stam te bereiken, tot in Assam toe. Binnenkort hebben we een conferentie aan de grens met Bhutan waar ook Bhutanese  predikanten aan meedoen. Tijdens ons verblijf kwamen 5 mensen tot geloof.

 

In de naaste toekomst zullen we alle aandacht moeten schenken aan de training van nieuwe sprekers en docenten voor heel Zuid-Azië. We moeten er rekening mee houden dat de situatie van de Christenen in het bergland nog zal verslechteren, door pressie vanuit China en India.

 

 Bram Krol

7 nov. 2026 (herzien 16/11/’26)